[ThorxLoki] Fake fate : บทที่ 6 คำตัดสิน

posted on 14 May 2012 21:39 by mintchu in Fiction directory Fiction, Diary

[อาชญากรสงคราม]

 

 

 

คำเรียกสุดท้ายที่มนุษย์จะจดจำ

 

 

 

“เจ้าก่อเรื่องไว้มากมายขนาดไหนรู้รึเปล่า” ธอร์พูดขึ้นเมื่อเหลือเพียงข้าและเขาเพียงลำพังในห้องพัก

 

 

 

“….” ข้าย่อมรู้สิ่งที่ตัวเองทำดี ข้าฆ่าล้าง ทำลาย…แล้วยังไง? ไม่เห็นจะต่างกันตรงไหน สุดท้ายแล้วจุดจบก็ต้องมาถึงอยู่ดี

 

 

 

“ข้ารู้ว่าเนื้อแท้ของเจ้าเป็นอย่างไร เจ้าฉลาด…ฉลาดมาก แต่ก็โง่ที่สุดเช่นกัน เจ้าจับจุดอ่อนของผู้คนแล้วใช้มันทำร้ายคนอื่นๆ แต่เจ้ากลับไม่รู้ว่าทุกครั้งที่เจ้าทำอย่างนั้น หัวใจของเจ้าก็กำลังเจ็บปวดเช่นเดียวกัน”

 

 

 

[อย่างเจ้าจะมาเข้าใจอะไรข้า! เจ้ามีทุกสิ่ง ทุกสิ่งที่ข้าไม่มี คิดว่าข้าจะรู้สึกเจ็บปวดกับสิ่งที่ข้าทำหรือ ข้าทำเพื่อตัวข้าเอง ทำตามความปรารถนาของข้า ข้าสุขใจยามเห็นผู้คนทุกข์ทรมาน และข้าจะทำได้สำเร็จ หากแผนการครั้งนี้ เจ้าไม่สอดมือมายุ่งด้วย]

 

 

 

เมื่อไม่สามารถพูดได้ข้าจึงใช้ปากกาที่วางอยู่ขีดเขียนลงบนโต๊ะแทน

 

 

 

“ข้ารักเจ้า โลกิ ไม่ว่าเจ้าจะเป็นอย่างไร ไม่ว่าเจ้าจะทำสิ่งใด เจ้าก็ยังเป็นน้องข้า และข้าพร้อมจะอภัยให้เจ้าเสมอ” เมื่ออ่านข้อความจบธอร์ก็ตอบรับข้าด้วยถ้อยคำโกหกเช่นเคย  ข้าไม่อาจเชื่อใจใครได้อีกแล้ว หากข้าเชื่อคำพูดนั้น เชื่อว่าเขารักข้า เมื่อคราที่ความจริงปรากฏ…ข้าคงพังทลายไปจริงๆ

 

 

 

[เจ้าไม่กล้าแม้แต่จะให้ข้าพูดกับเจ้าตรงๆด้วยซ้ำ ปากบอกว่ารักข้าแต่ พันธนาการข้าไว้ด้วยโซ่ตรวน เจ้าเห็นข้าเป็นอะไร] ธอร์นิ่งเงียบ ไม่ตอบโต้ข้อความนั้นแต่กลับเอื้อมมือมาแล้วคลายพันธนาการออก

 

 

ยามที่ฝ่ามือที่อบอุ่นนั้นสัมผัสผิวของข้า หัวใจข้ากลับเต้นผิดจังหวะไป…

 

 

 

“ข้าเชื่อใจเจ้า…” ธอร์ว่าพลางปลดเครื่องพันธนาการปากของข้าออก

 

 

 

“โกหก…”

 

 

 

“นี่เป็นความจริง ความจริงที่เจ้าไม่เคยมองเห็น”

 

 

 

“ความจริงที่ข้ารับรู้คือการถูกทรยศ หักหลัง การถูกหลอกใช้ และความรักจอมปลอม”  ข้าเจ็บเกินกว่าจะยอมทนได้ หากต้องตกเป็นเครื่องมือต่อไป ข้ายอมจากไปเสียดีกว่า

 

 

 

“แต่ความจริงของข้าคือ ข้ารักเจ้า ข้าไม่เคยคิดรังเกียจเจ้า ไม่เพียงแต่ข้า พระบิดา ท่านแม่ ทุกคนต่างรักเจ้า แต่เจ้ากลับนำอดีตที่ไม่มีความสำคัญใดๆมาบดบังสายตาของเจ้า เจ้ากำลังปิดกั้นตัวเอง เจ้ากำลังหนี…จาก[ความจริง]”

 

 

 

“อดีตที่ไม่สำคัญ แต่นั่นคือความอัปยศที่ข้าไม่อาจลบล้างได้ ข้ากำเนิดจากความมืดมิด ข้ามีลมหายใจต่อภายใต้เงาของเจ้า พวกเจ้าใช้ข้าเป็นเครื่องมือ ตอนนี้ยังจะมาแก้ตัวอะไรอีก!” ข้าสังหารผู้ให้กำเนิด ด้วยมือของข้า เพื่อพวกเจ้า เพื่อที่จะสามารถอยู่ต่อไปได้อย่างเต็มภาคภูมิ แต่ทุกสิ่งที่ข้าทำกลับถูกปฏิเสธ…

 

 

 

“โลกิ…ข้ามีอำนาจพอจะปกป้องเจ้าได้ ไม่ว่าจากใครก็ตาม”

 

 

 

“ข้าไม่ต้องการความสงสารจากเจ้า…เจ้าไม่เข้าใจข้าเลย ไม่เคยเข้าใจ เจ้าไม่เข้าใจหรือว่าสายตาเจ้ามันมองข้าด้วยความรู้สึกแบบใด…ก็แค่ความสงสาร ไม่ใช่ความรัก”  จ้องมองลึกลงในดวงตาคู่นั้น ที่ข้าเจ็บ ก็เพราะเจ้า… [ความรัก] แบบนั้นข้าไม่ต้องการ ความร้อนที่ขอบตานั้นดั่งจะแผดเผาไปถึงหัวใจ หยดน้ำตานั้นหลั่งรินออกมาจากดวงตาสีหม่นของข้า

 

 

 

“…” สีหน้าของธอร์นั้นบ่งบอกถึงความตื่นตกใจเมื่อได้เห็นน้ำตาของข้า แต่เมื่อมาถึงจุดนี้ ก็ไม่สำคัญอะไรอีกแล้ว

 

 

 

“พอได้แล้ว…ข้าไม่สามารถหันกลับได้แล้ว ถ้าไม่รักข้า ก็อย่ามาทำดีกับข้า ข้าไม่เข้มแข็งพอจะทนรับอะไรได้อีก” น้ำเสียงสั่นพร่าควบคุมไม่ได้นั้นล้นทะลักออกมา พร้อมๆกับหยาดหยดที่หลั่งรินออกมา ข้านั้นไม่สามารถเก็บงำความรู้สึกได้อีก

 

 

 

“ข้าตามหาเจ้ามาตลอด เฝ้าคิดถึงสาเหตุที่เจ้าเลือกที่จะจากไป วันคืนที่ไม่มีเจ้ามันทรมานเหลือเกิน การขึ้นครองราชย์โดยไม่มีเจ้าอยู่ด้วยนั้นมันช่างไร้ค่า แม้จะได้รู้ถึงความจริงที่พระบิดาปิดบังมาตลอด ก็ไม่อาจทำให้ข้าตัดใจจากเจ้าได้ ตัวตนของเจ้าสำคัญกับข้ามาก มากพอจะยอมทิ้งทุกสิ่งเพื่อตามหาเจ้าได้….มันยังไม่มากพองั้นเหรอ”  ข้ายืนนิ่งไม่อาจขยับได้ อยากจะเชื่อในคำพูดนั้นจนแทบขาดใจ แต่ในอกกลับเจ็บแปลบ ข้าหวาดกลัวเกินไปที่จะตอบรับคนตรงหน้า หวาดกลัวเกินกว่าจะยื่นมือออกไปได้

 

 

 

 

“พิสูจน์สิ…” ข้าเปลี่ยนฝ่ามือที่สั่นเทาให้กลับเป็นร่างเดิมที่ควรจะเป็น สีฟ้านั้นไล่จากข้อมือจนลามไล้ไปตามผิวกายจนร่างกายนี้แปรเปลี่ยนเป็นร่างของยักษ์น้ำแข็ง

 

 

 

“ร่างที่แท้จริงของข้า…ร่างที่เจ้ายังไม่เคยเห็น น่ารังเกียจสินะ ผิวสีฟ้าซีดเยียบเย็นดั่งน้ำแข็ง ดวงตาสีโลหิต ร่างของปีศาจร้ายที่สังหารผู้อื่นมานับร้อยนับพัน” สีหน้าจองธอร์นั้นจับจ้องมายังข้า จ้องมองลงไปในดวงตาสีแดงคล้ำนี้

 

 

 

“ดวงตาของเจ้าออกจะงดงาม…ไม่คิดบ้างหรือว่ามันเป็นสีของทับทิม เจ้าจะเป็นอย่างไรความรักของข้าก็ไม่แปรเปลี่ยน” ธอร์เดินเข้ามาประชิดตัวข้าก่อนจะโอบกอดร่างที่เย็นเยียบนี้ไว้ เมื่อผิวกายของเทพแห่งสายฟ้าสัมผัสต้องผิวกายนี้ ความเย็นก็เริ่มกัดกร่อนร่างของธอร์อย่างรวดเร็ว ธอร์ยังคงกอดข้าไว้แน่น ผิวสีเนื้อเริ่มกลายเป็นรอยแผลน้ำแข็งกัดสีม่วงคล้ำ แผลร้ายแรงเพิ่มขึ้นทุกเสี้ยววินาทีแต่อีกฝ่ายกลับอดกลั้นต่อความเจ็บปวดนั้นจนเม็ดเหงื่อผุดพรายตามวงหน้านั้น

 

 

 

“เจ้ามันบ้า…” มือที่เย็นเยียบออกแรงผลักร่างตรงหน้าออก ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงรู้สึกเจ็บปวดยามเห็นสีหน้าของคนใจร้ายตรงหน้า ร่างกายนี้ค่อยๆคืนกลับเป็นร่างของชาวแอสการ์ดดังเดิม

 

 

 

“ข้าแค่อยากให้รู้ ว่าสำหรับข้าแล้ว เจ้าสำคัญเพียงใด”

 

 

 

“งั้นเหรอ…” ข้าไม่มีวันเชื่อได้ลง

 

 

 

“หากเจ้าแค้นเคืองข้าก็จงทำอย่่างที่เจ้าต้องการ”

 

 

 

“…”

 

 

 

 

 

 

 

เพียะ!

 

 

 

 

 

 

“สำหรับความเจ็บปวดที่ข้าได้รับ” ข้าตบหน้าอีกฝ่ายอย่างแรง หวังให้ตอบโต้กลับ ธอร์หน้าหันไปตามแรงพร้อมกับรอยตบที่ขึ้นสีแดงสด

 

 

 

 

 

 

เพียะ!

 

 

 

 

 

 

 

“นี่สำหรับคำลวงของพวกเจ้า” ข้าฟาดฝ่ามือลงไปอีกครั้ง ธอร์ยังคงยืนนิ่งไม่ตอบโต้

 

 

 

 

 

 

เพียะ!

 

 

 

 

 

 

“และนี่สำหรับความรักจอมปลอมของ….”

 

 

 

 

 

 

หมับ

 

 

ฝ่ามือแกร่งของคนที่นิ่งเฉยมาตลอดคว้าเข้าเพื่อหยุดข้าไว้ ข้าจ้องมองอีกฝ่ายอย่างท้าทายเพื่อรอรับความเจ็บปวดที่อีกฝ่ายจะมอบให้

 

 

 

 

“ข้าไม่ยอมรับในข้อนี้…” ธอร์ผลักข้อไปด้านหลังจนข้าล้มลงแล้วถูกแรงที่เหนือกว่ากดรั้งข้อมือไว้กับพื้น

 

 

 

 

 

“!!!” ริมฝีปากอุ่นร้อนนั้นแนบชิดลงมาก่อนจะทันตั้งตัวร่างกายนั้นสั่นสะท้านเกินกว่าจะปฏิเสธได้

 

 

 

 

 

ดวงตาที่เปียกชื้นนั้นปิดลงพร้อมกับสัมผัสไออุ่นนั้น ซึมซาบลงไปจนบาดแผลในหัวใจนั้นราวกับแผลที่เริ่มสมาน ข้าจะเชื่อใจเจ้าได้หรือเปล่า….

 

 

 

ริมฝีปากอุ่นนั้นละออกไป ร่างนั้นจับจ้องมา ใกล้…จนแทบหยุดหายใจ

 

 

 

“ข้าก็ยังรักเจ้า..ธอร์” กระซิบแผ่วเบาด้วยน้ำเสียงที่เบาบางราวกับจะลบเลือนหายไป

 

 

 

“แต่ข้าจะไม่หวนกลับไปอีกแล้ว…” ข้ากำมีดพับเล่มเล็กที่ซ่อนอยู่ในปกเสื้อก่อนจะเล็งแทงลงยังกลางลำคอของตนหมายปลิดชีวิตตนเองซะ เพื่อจะหยุดเวลาตอนนี้ไว้ ตลอดกาล

 

 

 

ฉึก!

 

 

 

โลหิตสีแดงฉานอาบย้อมลงบนพรม…แต่นั่นไม่ใช่โลหิตของข้า ธอร์ใช้ฝ่ามือนั้นรับมีดของข้าไว้จนถูกแทงทะลุฝ่ามือ ข้าเบิกตาด้วยความตกใจกับภาพตรงหน้า

 

 

 

ธอร์จับจ้องมายังข้าด้วยสีหน้าที่ผิดหวังอีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยถ้อยคำตัดสินออกมา…

 

 

 

“เจ้าปรารถนาความตายถึงเพียงนั้นเลยหรือ….ถ้าเช่นนั้นข้าขอตัดสินให้เจ้าได้รับโทษประหารต่อหน้าชนชาวแอสการ์ด…ตามที่เจ้าปรารถนา” สีหน้าเย็นเยียบนั้นทำให้ข้าแทบหยุดหายใจ ธอร์ลุกขึ้นก่อนจะกระชากข้าตามขึ้นไปพร้อมกับรวบข้อมือของข้าแล้วใส่เครื่องพันธนาการกลับดังเดิม

 

 

“เจ้ามันคนหลอกลวง….” คำพูดสุดท้ายของข้าก่อนจะถูกปิดปากด้วยเครื่องพันธนาการเย็นเฉียบที่ราวกับจะลบล้างความอบอุ่นเมื่อครู่

 

 

 

ธอร์ลากร่างที่ไร้แรงจะขัดขืนนี้ไปยังเตียงนอนก่อนจะดึงรั้งโซ่ยาวตรงข้อมือของข้ามัดไว้กับหัวเตียง ร่างสูงทิ้งกายลงข้างๆหันหลังให้และหลับไหลไปราวกับข้าไร้ตัวตน

 

 

 

เมื่อเห็นเป็นดังนั้นข้าจึงหลับตาลง แล้วปล่อยความรู้สึกทั้งหมดให้จมลงในห้วงทะเลแห่งความเจ็บปวดภายในใจ ร่างกายที่เจ็บปวดเกินรับไหวนั้นก็จมดิ่งสู่ห้วงนิทราสีเทา แล้วหยดน้ำตาก็รินไหลออกจากดวงตาเปียกรื้นนั้นจนถึงเช้า….

 

 

 

…..

 

 

….

 

 

 

 

..

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

ยามเช้าข้าตื่นขึ้นเมื่อได้ยินเสียงโซ่ตรวนที่ถูกแก้ออกจากหัวเตียง ธอร์ดึงรั้งโซ่เส้นนั้นก่อนจะลากข้าออกไปตามทางเดินในฐานทัพหลัก ท่ามกลางทุกสายตาที่จับจ้อง แฝงด้วยความเคียดแค้นราวกับจะฉีกข้าออกเป็นชิ้นๆหากไม่มีธอร์เป็นผู้เดินนำอยู่

 

 

 

แต่ข้าไม่คิดจะใส่ใจใดๆทั้งนั้น ทุกสิ่งมันจบลงแล้ว…ชีวิตของข้าจะดับสิ้นลงด้วยน้ำมือของผู้เป็นที่รักดั่งที่เคยปรารถนา…แต่เหตุใดกันในยามนี้หัวใจนั้นกลับรู้สึกปวดร้าวยิ่งกว่าครั้งใด

 

 

 

ปล่อยทิ้งทุกสิ่งไปซะ…ข้ามันจบสิ้นแล้ว บอกกับตัวเองพร้อมทั้งเดินตามผู้มอบคำตัดสินนั้นไปจนออกนอกอาคารมาพบกับคนอื่นๆ

 

 

 

“เอาไอ้ลูกบาศก์ทุเรศนี่ไปได้ซะที แค่ยืนใกล้ๆก็หนาวจะแย่แล้ว” สตาร์คพูดขึ้นอย่างไม่ดูบรรยากาศจนได้รับสายตาตำหนิจากกัปตันอเมริกา แต่เจ้าตัวก็แค่ยักคิ้วก่อนจะจ้องมองมายังข้าอย่างคาดโทษ

 

 

 

โดยไร้คำพูดใดๆเซลวิคนำเทเซอร์แรคออกจากกระเป๋าโลหะแล้วใส่มันลงในอุปกรณ์เคลื่อนย้ายธอร์ส่งด้านหนึ่งของมันมาให้ข้าจับ ก่อนจะพยักหน้าเป็นเชิงบอกลาแก่ผู้ที่ล้อมรอบอยู่

 

 

“ธอร์จะจัดการเขาได้อย่างเหมาะสม” ยัยผู้หญิงใจเสาะกระซิบบอกกับฮอว์คอายแต่ดังพอที่ข้าจะได้ยิน ฮอว์คอายในแว่นดำจ้องมองมาที่ข้าก่อนจะส่งรอยยิ้มเย้อหยัน ข้านั้นทำได้เพียงเหลือบตามองกลับเท่านั้นแล้วจับปลายข้างหนึ่งของอุปกรณ์เคลื่อนย้ายไว้

 

 

 

ข้าจับจ้องคนที่สูงกว่าอย่างไม่พอใจแต่ไม่ได้ตอบโต้ ธอร์จ้องกลับอย่างแฝงความหมายบางอย่างก่อนจะบิดเปิดการทำงานของอุปกรณ์ขนส่ง แสงพลังสีฟ้าของเทเซอร์แรคส่องจ้าก่อนจะคลุมร่างของข้าไว้แล้วจึงรับรู้ถึงแรงมหาศาลที่ดึงกระชากข้าขึ้น…ไปยังแอสการ์ด สถานที่แห่งความเจ็บปวดอันเป็นลานประหารของข้า

 
 
 
-------------------------------------------------------------
 
 
 
ดราม่าเอยจงลุกโชน.....ตั้งใจให้หวาน....อยากจะให้มันหวานๆอ่ะ....
 
แล้วทำไมมันกลายเป็นงี้อ่ะ NOOOOOOOOOOOOO!!!!!
 
สุดท้ายทั้งตอนก็แทบไปไม่ถึงไหน แถมดราม่ายังก่อตัวรุนแรงอีก โฮกกกกกกกก
 
เปิดเทอมวันแรก มันช่างเหนื่อยเหลือเกินค่ะ
 

edit @ 24 May 2012 21:36:37 by MintChut-แมวทุเรียน

Comment

Comment:

Tweet

อร๊าย สนุกมากๆเลยค่ะ
ฉากตบแล้วพี่ธอร์ไม่ให้ตบนี่มันช่าง...
ฟืดฟาดดดดดดดดดดดดดด
รอติดตามนะค่ะ!!!
ปล.แอบขำรูปสุดท้าย สู้ๆนะค่ะ ฮา sad smile

#12 By Vestige Xan on 2012-05-16 22:24

ไม่นะธอร์!!!!!!!!!!
น้องชายที่รักของพี่ไม่ใช่เรอะ!! อย่าน้าาาาาาาาาาา ถึงจะไม่ใช่น้องเเท้ๆก็เถอะ!!!!!
//รอเสพตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ

#11 By Hatoribaka on 2012-05-16 22:03

ฉากตบจูบ(?)ทำได้ดีมากค่ะ  กำลังเคลิ้มๆ
แต่ ฉึก!  ทิ้งท้ายด้วยดราม่า
ตามง้อน้องด่วนๆ เลยธอร์

#10 By HoRo ... ll on 2012-05-15 23:45

แอ๊ววว ;;;w;;; ตอนนี้มันอะไรกันน ฮื่อออๆ
หวังว่าธอร์จะไม่ทำร้ายโลกิจริงๆนะ ไหนว่ารักน้องมากไม่ใช่รึยังไงกัน
จะรออ่านตอนต่อไปนะคะ ;w;, หวังว่าตอนหน้าจไม่เศร้า... orz ฮืออออ

#9 By Kyomu_Nana on 2012-05-15 22:03

อินๆเลย  อยู่ดีๆ ประหาร! โอววววว
ธอร์จ๋าใจเย็นๆ โลกิก็นะ เข้าใจ

#8 By inkkie on 2012-05-15 20:52

ดราม่าลอยมาแต่ไกล 
ฉากตบนี้ก๊าวใจบลัดอย่างแรง แสดงให้เห็นถึงอารมณ์เจ็บแค้นของโลกิออกมาชัดมาก
ก๊าวใจสุดๆ ตอนบอกว่า ธอร์หลอกว่ารัก แล้วธอร์ไม่ยอมให้ตบ จับมือโลกิ แล้วบอก ข้าไม่รับข้อนี้
กรี๊ดดดดดด นึกถึงละครที่นางเอกพระเอกตอนเคลียร์ความในใจ แล้วก็ลงเอยด้วย จูบ โฮกกก

แต่พี่ธอร์จะประหารจริงๆเหรอ จะเอาจริงเหรออออ
ฮือออออออออออ

#7 By blood_hana on 2012-05-15 20:01

ดราม่าส่อแววมาแต่ไกล
อีหรอบนี้คงมีพ่อแง่แม่งอนกันอีกเยอะsad smile

#6 By blackfullmoon on 2012-05-15 19:48

<div id="_mcePaste" class="mcePaste" style="position: absolute; left: -10000px; top: 0px; width: 1px; height: 1px; overflow: hidden;">งดงาม เยี่ยมไปเลยจ้า ^^Y</div>

#5 By furnitureprice on 2012-05-15 11:48

กว่าจะถึงแอสการ์ด อาจจะถูกพวกชิทอเรี่ยนชิงตัวไปฆ่าปิดปากก่อนก็ได้sad smile

#4 By ลอยลมเล่น on 2012-05-15 11:00

พี่ธอร์จะประหารน้องกิจริงๆเหรอ!!
ไม่น้าาาาาา /งอแง

#3 By Ririn_the_Crazydoll on 2012-05-15 01:38

กำลังเคลิ้มเลย ฮืออออออ
สั่งประหารซะงั้นอิพี่ธออออออออร์
รอตอนหน้าค่ะ T___T

#2 By Micke (103.7.57.18|124.120.77.215) on 2012-05-15 01:34

กำลังจะดีกันแล้วววว ทำไมดราม่า เง้ออออ

#1 By Minor (103.7.57.18|115.87.168.233) on 2012-05-14 23:55